သံုးရာသီလား။ ေျမၿမိဳသြားတယ္။

သံုးရာသီလား။ ေျမၿမိဳသြားတယ္။

(၁)

သူဟာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဟုတ္တယ္။

သူ႕ကို လိုသလို သံုးစြဲလို႔ ရပါတယ္တဲ့။

ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါလို႔ ထပ္ေျပာတယ္။

သူ႕ကို သံုးလို႔ရတယ္။

သူ႕ကို အသံုးျပဳလို႔ ရပါတယ္တဲ့။

ထပ္ေျပာျပန္တယ္။

တစ္ခါတေလမွာလည္း ႏွစ္ပင္လိမ္တတ္တယ္။

တစ္ခါတရံ ေျဖာင့္တန္းတည့္မတ္တယ္။

ေက်ာက္ဆူးနဲ႔တြဲၿပီး သံုးလို႔ရပါတယ္တဲ့။

အစားခံ သတၱ၀ါမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆက္ေျပာတယ္။

စားတဲ့သူအတြက္ ဒုကၡမ်ားလိမ့္မယ္တဲ့။

အတိတ္ကို သူမေမ့ပါဘူး။

တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ သူ ရိုးသားပါတယ္တဲ့။

ဆန္းလြန္းေတာ့လည္း မႀကိဳက္ျပန္ဘူး။

ရုတ္တရက္ သူ သက္ျပင္းခ်တယ္။

လွ်ပ္ျပက္သလို ေမးပစ္လိုက္တယ္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။

ေခၽြးေစးနည္းနည္း ျပန္လာတယ္ ထင္တယ္။

မတ္တပ္ရပ္တယ္။

ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာခ်တယ္။

ျဖည္းျဖည္းေလးေလးပဲ ေျဖလိုက္မိေတာ့တယ္။

(၂)

သူဟာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာတယ္။

ဟုတ္တယ္။ သူဟာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မျပင္ဆင္ရေသးဘူး။

သူ႕ကို လိုသလို သံုးစြဲလို႔ ရပါတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မရလိုက္ဘူး။ သူဟာ

ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါလို႔ ထပ္ေျပာတယ္။ သံုးလြန္းတင္ထားတယ္တဲ့။ ပါကင္လွလွေလးထုတ္ပိုးရင္လည္း

သူ႕ကို သံုးလို႔ရတယ္။ သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါးခပ္နက္နက္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္

သူ႕ကို အသံုးျပဳလို႔ ရပါတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုေျပာဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ သူဟာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းပါလို႔

ထပ္ေျပာျပန္တယ္။ မိုးရြာတဲ့အခါ စိုရႊဲတတ္ၿပီး၊ ႏွင္းက်တဲ့အခါ စိုစြတ္တတ္ပါတယ္တဲ့။

တစ္ခါတေလမွာလည္း ႏွစ္ပင္လိမ္တတ္တယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိး တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြ႕တတ္တယ္။

တစ္ခါတရံ ေျဖာင့္တန္းတည့္မတ္တယ္။ သူ႕ကို သေဘၤာတစ္စီး ရပ္တန္႔ဖို႔အတြက္လည္း

ေက်ာက္ဆူးနဲ႔တြဲၿပီး သံုးလို႔ရပါတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေရေသာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားမိျပန္တယ္။ သူဟာ

အစားခံ သတၱ၀ါမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆက္ေျပာတယ္။ သူ႕ကို ေနရာတကာမွာ သံုးပါ။ သူ႕ကို စားမပစ္ပါနဲ႔။

စားတဲ့သူအတြက္ ဒုကၡမ်ားလိမ့္မယ္တဲ့။ သူဟာ ႀကိဳးျဖစ္ဖို႔ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။

အတိတ္ကို သူမေမ့ပါဘူး။ သူ႕ကို ေမ့သြားတဲ့ သူေတြကိုလည္း သူ စိတ္မဆိုးဘူး။ မၾကာမၾကာမဟုတ္ေပမယ့္

တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ သူ ရိုးသားပါတယ္တဲ့။ လူေတြကလည္း ခက္တယ္။ ရိုးလြန္းရင္လည္း မႀကိဳက္ၾကဘူး။

ဆန္းလြန္းေတာ့လည္း မႀကိဳက္ျပန္ဘူး။ သူကေတာ့ တတ္ႏိုင္သမွ် အလယ္အလတ္လမ္းပဲ လိုက္ပါတယ္တဲ့။

ရုတ္တရက္ သူ သက္ျပင္းခ်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေမးခ်င္လာတဲ့ ေမးခြန္းကို အခြင့္ရတုန္း

လွ်ပ္ျပက္သလို ေမးပစ္လိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ တြဲလ်က္ အမိန္႔ကေကာ သံုးလြန္းတင္ထားသလားလို႔။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ မ်က္ေမွာင္က်ဳံလာတယ္။ ေနရထိုင္ရ ခက္လာသလိုပဲ။

ေခၽြးေစးနည္းနည္း ျပန္လာတယ္ ထင္တယ္။ စားပြဲေပၚက သတင္းစာနဲ႔ ယပ္ခတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့

မတ္တပ္ရပ္တယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ သူ တစ္ခုခုကို အလိုမက်ပုံပဲ။ ဆတ္ခနဲ ရပ္လိုက္တယ္။

ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာခ်တယ္။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္ေနသလဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း

ျဖည္းျဖည္းေလးေလးပဲ ေျဖလိုက္မိေတာ့တယ္။ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီေန႔ပါပဲလို႔။

ၾကယ္စစ္သည္

၂၉ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

အိမ္

အိမ္



ရြက္ဖ်င္တဲေလး ထိုးထားတယ္။
အဲဒီ မိုးေတြကလည္း တသိမ့္သိမ့္ က်တာပဲ။
အထဲမွာလည္း ေျမ နဲ႔ သဲ မကြဲဘူး။
ေခါင္ေပၚ ဓနိတင္လိုက္တယ္။
ရြက္ဖ်င္ေလးလည္း ၀မ္းနည္း
ၾကမ္းျပင္ေလးလည္း ၀မ္းနည္း
ေျမ နဲ႔ သဲ မကြဲဘူး။



မင္းသိုက္ထြနး္
၃ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

သူဟာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္တယ္။

သူဟာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္တယ္။



ကၽြန္ေတာ့္မွာမၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိတဲ့အေၾကာင္း ခင္ဗ်ားကို ေျပာျပခ်င္တယ္။ ကဗ်ာအေၾကာင္းေျပာၿပီဆိုမွေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ကဗ်ာအေၾကာင္းကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းသိထားဖို႔ေတာ့ လိုမယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ခက္ပါတယ္။ သီအိုရီေတြနဲ႔ တြက္ခ်က္ထားတာေတြကို သိပ္သေဘာမေတြ႕ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားလည္း ႏွစ္သက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကဗ်ာဆိုတဲ့အရာကို လူေတြဆီကပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားၾကည့္ရေအာင္။


လူေတြဟာ ႏူးညံၿပီးလွပတဲ့ အရာေတြကိုကဗ်ာနဲ႔ တင္စားေလ့ ရွိၾကတယ္။ အရမ္းလွပတဲ့ ရႈခင္းတစ္ခုခုကိုပဲ ေတြ႕ေတြ႕၊ ႏူးညံေပ်ာ့ေပ်ာင္းသပ္ရပ္တဲ့ အရာ၀တၳဳတစ္ခုခုကိုပဲ ေတြ႕ေတြ႕ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ မလံုေလာက္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တယ္။ ကဗ်ာဟာ ႏူးညံမႈမွာ ရွိသလို၊ ရဲရင့္မႈမွာလည္း ရွိတယ္။ လွပမႈမွာ ရွိသလို၊ ခက္ထန္မႈမွာလည္း ရွိတယ္။ စသျဖင့္ေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္၊ အရာရာမွာ ကဗ်ာေတြ ရွိၾကတယ္။


ကဗ်ာဖန္တီးတဲ့သူအေတာ္မ်ားမ်ား (၉၉.၉၉%) မွာ ဘယ္သူမွ မဖတ္ဖူးေသးတဲ့၊ ဘယ္သူမွ မဖတ္ျဖစ္လိုက္တဲ့၊ ဘယ္သူမွ ဖတ္ဖို႔ မျပျဖစ္လိုက္တဲ့ ကဗ်ာေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ တစ္ပုဒ္တည္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပုဒ္ထက္ပို၍ေသာ္ လည္းေကာင္းေပါ့။ အဲဒီလိုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္းဘယ္သူ႕ကိုမွ ထုတ္မျပျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိတယ္။


အဲဒီကဗ်ာဟာ တစ္ခါတရံမွာ ခက္ထန္ၿပီး၊ တစ္ခါတရံမွာ ႏူးညံတယ္။ တစ္ခါတရံမွာ ပုံရိပ္ဆန္ၿပီး၊ တစ္ခါတရံမွာ အေ၀းကို ပ်ံသြားတတ္တယ္။ သူဟာ ပင္လယ္လိႈင္းေလးေတြနဲ႔လည္း တူတယ္။ အတက္အက် ရွိတယ္။ တစ္ခါတေလ ၀ိုင္းဒိုင္းက်ဲေသာင္းက်န္းတတ္ၿပီး၊ က်န္အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတတ္တယ္။


သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေဆြးေႏြးေဖာ္လည္း ျဖစ္တယ္။ ဆိုပါေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္မ၀ံ့ရဲတဲ့အခါ သူက ကူညီေလ့ရွိတယ္။ သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အားေပးႏွစ္သိမ့္တတ္သူလည္း ျဖစ္တယ္။ အားအင္ကုန္ခမ္းေနတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အရမ္းစိတ္ညစ္ေနတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ သူက ေျပာတယ္။ “ ဟိုးေကာင္းကင္ကို ၾကည့္ပါဦး။ ဒီေန႔ မိုးမရြာဘူးေနာ္။ ေအးေလသူ႕အခ်ိန္မွ မဟုတ္ဘဲ။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ရြာမွာေပါ့။ ” တဲ့။


တစ္ခါတရံမွာ သူက မာမာထန္ထန္လည္း ဆက္ဆံတတ္တယ္။ တစ္စံုတစ္ရာကို ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္ရြံေနတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မလိုအပ္ဘဲ တစ္စံုတစ္ခုကိုအားနာေနတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ သူ႕ရဲ႕ ခက္ထန္မႈကို ကၽြန္ေတာ္ စိုးရြံ႕တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို ေျပာတယ္။ “ ဒီေန႔လည္းမိုးမရြာဘူးေနာ္ ” လို႔။ သူ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ တခဏေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့မွ တစ္လံုးခ်င္း ေျပာခ်တယ္။ “ နင္ ရဲရင့္ျပတ္သားလာရင္ အဲဒီမိုးေတြ အလိုလိုရြာလာလိမ့္မယ္။ ” တဲ့။


ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ။ သူတည္ၿငိမ္ေနတာ ျမင္ရင္ တစ္ခုခုနဲ႔ စ ခ်င္တယ္။ သူစိတ္ဆိုးလာတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ကို မေခၚဘူး။ အဲဒီလုိ ဆိုရင္လည္း မေနတတ္ျပန္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေပ်ာ္ေနေစခ်င္တယ္။ အဲဒီလိုပါပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေပ်ာ္ေနခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမရွိရင္ မျဖစ္ဘူးလို႔ တစ္ခါတစ္ခါ ခံစားရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါပဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အၿမဲလိုလိုေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။


တကယ္ေတာ့ အဲဒီကၽြန္ေတာ္ဟာ ရူးေနတဲ့ ေကာင္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သူ႕ကိုခ်စ္သလိုလိုနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္ကို ပိုခ်စ္တတ္တယ္။ သူ႕ကို စြဲလန္းသလိုလိုနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္ကို ပိုစြဲလန္းတတ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ဆံုးမသံေတြ ၾကားတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ဆံုတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ရဲရင့္တဲ့ စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အရာရာကို သူဟာ ပုံေဖာ္ႏိုင္စြမ္းရွိေနတတ္တယ္။


ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျငင္းဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ သူ႕ကိုလည္း ျငင္းတတ္လာတယ္။ တစ္ခါတရံမွာ သူက သည္းခံၿပီး၊ တစ္ခါတရံက်ေတာ့လည္း အေ၀းကို ပ်ံသြားျပန္ေရာ။ အရာရာကို လႊမ္းမိုးခ်င္တဲ့ သူ႕ကို အေလွ်ာ့ေပးရပါမ်ားလို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလ်ာ့ရဲရဲျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီလုိ ဆိုေတာ့လည္း သူက မႀကိဳက္ျပန္ပါဘူး။ သူ႕ကို နားလည္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ပဲ ပိုပိုနားလည္လာတယ္။


တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတည္းေပၚမွာ အကြာအေ၀း တူညီစြာ၊ ေရြ႕လ်ားတဲ့အရွိန္ တူညီစြာနဲ႔ ရွိေနၾကသူေတြပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မဆံုဘူး။ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ အဆံုးသတ္လို႔ မရဘူး။ သူ႕ကို သူပဲ အဆံုးသတ္ရလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ပဲ အဆံုးသတ္ရလိမ့္မယ္။


ရယ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူဟာဘယ္တုန္းကမွ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မျဖစ္ခဲ့ဖူးသလို၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာလည္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ၿပီးဆံုးေအာင္ မေရးတတ္ေသးတဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။



ၾကယ္စစ္သည္
၂၄ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

ပထမဆံုး Enter က်ဳပ္ကိုေပးပါ။

ပထမဆံုး Enter က်ဳပ္ကိုေပးပါ။



Kill with me.
Click တစ္ခ်က္၊ အသက္တစ္ေခ်ာင္း
က်ဳပ္တို႔ဟာ သိုေလွာင္ရုံထဲမွာ
က်ဳပ္တို႔ဟာ အြန္လိုင္းေပၚမွာ
က်ဳပ္တို႔အနားမွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး။
က်ဳပ္တို႔ကို လူတကာၾကည့္ေနတယ္။
ေက်းဇူးျပဳၿပီး မကလစ္ပါနဲ႔။
Click တစ္ခ်က္၊ Acid တစ္စက္၊ အသက္တစ္ေခ်ာင္း
လူႀကီးမင္းတို႔ကို ေျပာျပဖို႔
က်ဳပ္တို႔မွာ မ်က္လံုးေတြပဲရွိတယ္။
အသံေတြ မရွိဘူး။
စကားလံုးေတြ အ ေနတယ္။
မၾကားရင္ ၾကည့္ပါ။
Kill with me. ဟာသူတို႔အတြက္
ဘီလီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာဟာ သူတို႔အတြက္
Click တစ္ခ်က္ဟာ သင္တို႔အတြက္
Acid တစ္စက္ဟာ က်ဳပ္တို႔အတြက္
လူေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အသက္ကို ျပန္ေပးဖို႔
သူတို႔ေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႔
လူႀကီးမင္းတို႔ကေတာ့ ေခါင္းတယိမ္းယိမ္းပဲ။
မ်က္လံုးေပါင္းမ်ားစြာဟာလည္း Game ပဲ။
ဘီလီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာဟာလည္း Game ပဲ။
ျပန္ေပးတို႔လည္း သိမ္းေပါင္းမ်ားၿပီ။
စေတးခံဘာသာစကားေတြလည္း ဂိန္းေပါင္းမ်ားၿပီ။
With ကိုျဖဳတ္ၿပီး ဖတ္ပါ။
Kill me.
က်ဳပ္တို႔ဟာ ေသေပါင္းမ်ားၿပီ။



ၾကယ္စစ္သည္
၉ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၃

ဆြံအပဲ့ထြက္မႈမ်ားျဖင့္ ထုတ္လုပ္ထားေသာ

ဆြံအပဲ့ထြက္မႈမ်ားျဖင့္ ထုတ္လုပ္ထားေသာ



မိုးရြာထဲမွာ စက္ဘီးနင္းရင္းမွ စတင္လာေသာ အေတြးမ်ား ဆက္၍ စီးျခင္းမ်ား နင္းျပားမ်ားသာ အသက္ရွိ၍ အေပၚ
တန္း ၿပိဳက်ျခင္းမ်ား ဖန္တစ္ရာေတေသာ အဖန္ဖန္အခါခါေသျခင္းမ်ား နမိတ္ပုံမ်ားကို ရိုက္ယူထားေသာ ဓါတ္ပုံမ်ား
ေဒါင္လိုက္ ရိုက္ျခင္းမ်ား အလ်ားလိုက္မ်ား ျဖတ္ ရိုက္ထားျခင္းမ်ား ကန္႔လန္႔ ပုံေဆာင္ျခင္းမ်ား ဂလန္႔ေတြရွိျခင္းမ်ား
မရွိျခင္းမ်ား အနိစၥမ်ားႏွင့္ စတင္ျခင္းမ်ား စင္တင္ျခင္းမ်ား Setting ျပင္ျခင္းမ်ား Privacy ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းမ်ား Tag ျခင္း
ဆိုင္ရာယဥ္ေက်းမႈမ်ား အမႈတြဲမ်ားကိုေရွာင္က်ဥ္ျခင္းမ်ား ခ်င့္ခ်ိန္ထိန္းသိမ္းျခင္းမ်ား တိုင္းဆေ၀ဖန္ျခင္းမ်ား ေလကန္
သံမ်ား ေလးကန္ လာေသာ ေျခလွမ္းမ်ား Timeless သေဘာအရ မႀကိဳက္ေတာ ့ျခင္းမ်ား Like ျခင္းမ်ား နီးစပ္ရာသို႔
လိုက္ျခင္းမ်ား ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ား ေလ်ာ့ပါး လာျခင္း ႏွင့္ မီးပ်က္ျခင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ မရေသး ျခင္းမ်ား တျဖည္းျဖည္း
ပိန္လာေသာ ေျမပုံမ်ား ေမွာင္ပိန္းလာေသာ ရႈခင္းမ်ား မ်ဥ္းေကြးမ်ား ထိစပ္ေနေသာ နယ္နမိတ္မ်ား ဖိကပ္လာေသာ
ေကာ္မ်ား ခြာမရျခင္းမ်ား ခြာေနရျခင္းမ်ား ခြာေနရာ ျမင္းေျခေထာက္မ်ား လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းမ်ား လမ္းခ်ည္းေလွ်ာက္
ျခင္းမ်ား လန္႔ ၍ ေလွ်ာက္ျခင္းမ်ား အလန္းမ်ား ခြက်ေသာ လမ္းမ်ား မွား ၍ သိျခင္းမ်ား သိ ၍ မွားျခင္းမ်ား အသိမ်ား
အမွား ေသ အသိ မွား ဆက္ ေသ ဆက္ရာမ်ား အား ေသ ဆရာမ်ား ဆယ္ရာမ်ား ငါး ေသျခင္းမ်ား အခ်င္း မ်ားရာမွ
စေသာ ေသြးကြဲမႈမ်ား ေသြးက်ဲမႈမ်ား ေပါက္ကြဲသူမ်ား သစၥာေဖာက္မ်ား သစၥာေစာင့္မ်ား ဥစၥာေစာင့္မ်ား အျခားေသာ
၀ိေသသမ်ား ၀ိသမ ေလာဘမ်ား ႏွင့္ ကၽြန္မ သမီးေလး ေန မေကာင္းလို႔ပါ ဟု စကားတစ္ခြန္းပဲ ထပ္ခ်ည္း တလဲလဲ
ေျပာေသာ သားသမီး မရွိသူမ်ား ထီး မရွိေသာ အားမ်ား အေသမ်ား အေသႏိုင္ၿပီး အရွင္မ်ား ၾကား(ဂ်ား) ႏိုင္ျခင္းမ်ား
သယ္ယူသူမ်ား ဆယ္ယူသူမ်ား မွ်ားယူသူမ်ား ထည့္ ယူသူမ်ားႏွင့္ ပလိုင္းမ်ား Blind မ်ား ဘလိုင္းခ်ည္း ၀င္ ေဆာ္သူ
မ်ား ဂေဟ မ်ား မီး မ်ား အျမည္း မ်ားၿပီး အေသာက္ မေလာက္ျခင္းမ်ား ဖား ေကာက္ျခင္းမ်ား ဖာေခါက္ ျခင္းမ်ား မွာ
ေသာက္ျခင္းမ်ား မွား ေသာက္ျခင္းမ်ား မမွာဘဲ ေသာက္ျခင္းမ်ား မမွားဘဲေမွာက္ျခင္းမ်ား ေမာ့ေသာက္ျခင္းမ်ား Log
Out ျခင္းမ်ား ေအာက္ခ်င္း ေမာင္ႏွံမ်ား ေမာင္းမမိႆံမ်ား သန္မာေသာ အမ်ဳိး သမီးမ်ား သည္းထန္လာေသာမိုးမ်ား
မ်က္၀န္းအတြင္းတိုး၀င္လာေသာေရခုိးေရေငြ႕မ်ား ၾကည့္မရျခင္းမ်ား ၾကည္၍ရျခင္းမ်ား “မနက္ျဖန္ အလုပ္ပိတ္တယ္
ေမာင္။ မနက္ ၉နာရီေလာက္ အလုပ္ဆိုၿပီး ထြက္လာခဲ့မယ္။” ဘိုင္းခနဲ လဲ က် သြား သူမ်ား ကိုယ္တိုင္ မဟုတ္ေသး
ေသာ ေသဆံုးျခင္းမ်ား ကိုယ္တိုင္းႏွင့္ ကြတ္တိျဖစ္ေနေသာ လည္ ပတ္ ျခင္းမ်ား လွည့္ပတ္ျခင္းမ်ား ရုတ္တရက္ဖုန္း
၀င္ လာ ၍ စကား ေျပာခ်ိန္မွာ ခ်က္ ခ်င္ းရရွိ လာေသာ ေရွာ ့မ်ား Facebook Search Box ျဖင့္ မလံု ေလာက္ေသာ
အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ယခု သင္ေတြ႕ရွိရေသာ အခ်က္မ်ားအား ထည့္သြင္းျပဳလုပ္ျခင္းမ်ား



ၾကယ္စစ္သည္
၁၀ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

ဋ (သို႔မဟုတ္) တတလင္းခ်ိတ္ အက္ေဆး

ဋ (သို႔မဟုတ္) တတလင္းခ်ိတ္ အက္ေဆး



လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စိတ္အေထြေထြဟု မွတ္သားခဲ့ဖူးပါသည္။ ထို႔အတူ အကၡရာအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စကားလံုးအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္အတူ ကိုယ္စားျပဳမႈအေထြေထြလည္း ရွိေပလိမ့္မည္။ လူအခ်ဳိ႕သည္ မိမိကုိယ္မိမိ အညတရဟု သံုးတတ္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕သည္လည္း မိမိကိုယ္မိမိ ပညာရွိဟု ေျပာၾကသည္။ ထိုထိုေသာအဆိုတို႔သည္ သူတို႕ကိုယ္သူတို႔ ရည္ညႊန္းၾကျခင္းသာ ျဖစ္ေပ၏။ အမ်ားက သတ္မွတ္ထားျခင္း မဟုတ္သည့္အတြက္ မွားသည္၊ မွန္သည္လည္း အေထြအထူး ျငင္းစရာ မရွိေပ။

တတလင္းခ်ိတ္ သည္ အသံႏွင့္တင္ မာ၏။ ပုံသ႑ာန္ႏွင့္ပင္ ေတာင့္တင္း၏။ သူ႕ကို ဒီအတိုင္းထား၍ ျပႆနာမရွိေသာ္လည္း ပက္လက္လွန္လိုက္လွ်င္မူ ကန္႔လန္႔ပုံေဆာင္ေလသည္။ ေျပာင္းျပန္ (ေဇာက္ထိုး) ထားလွ်င္မူ သူ၏ ေပ်ာ့ညံမႈတို႔ ေပၚလာေကာင္းေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဋ တို႔သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေျပာင္းျပန္မေနေပ။ တတ္ႏိုင္သမွ်တည့္မတ္၍ တည္ၿငိမ္သေယာင္၊ ခိုင္မာသေယာင္ ေဆာင္ၾကေလသည္။

ေတြ႕ဖူးေသာ ဋ တို႔တြင္ အခ်ဳိ႕သည္ ေတာ္၏။ (သို႔မဟုတ္) ေတာ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္၏။ အခ်ဳိ႕သည္ တတ္၏။ (သို႔မဟုတ္) တတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္၏။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ဋ ကို တတလင္းခ်ိတ္ မွန္း မသိၾကေပ။ ထိုသို႔မသိႏိုင္ေအာင္ ေနထိုင္တတ္ျခင္းသည္လည္း ဋ တို႔၏ ကၽြမ္းက်င္ရာမ်ားထဲမွ တစ္ခုျဖစ္ေပသည္။

ဋ တို႔သည္ နီးစပ္ရာကို တြယ္ခ်ိတ္ႏိုင္၏။ ခပ္ေသးေသးမွသည္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာေအာင္ စြမ္းရာ၏။ ထိုသို႔ေသာနည္းမ်ားျဖင့္ သူတို႔၏၀န္းက်င္တြင္ မတ္မတ္ရပ္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔၏ေဒါက္တိုင္သည္ တစ္ေခ်ာင္းတည္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ လူ ဟု ေခၚတြင္သူတို႔ပင္လွ်င္ ေဒါက္တိုင္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာက္ထားေသာ္လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေခ်ာ္လဲတတ္ၾကသည္။

ဋ တို႔ ေခ်ာ္လဲေသာအခါတြင္ သူတို႔၏ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးမားမႈေၾကာင့္ အနာတရႀကီးစြာ ရတတ္ေလသည္။ သူ႕အနားတြင္ ရပ္တည္သူတို႔ကိုလည္း ထိခိုက္တတ္သည္။ သူႏွင့္ လက္ခ်င္းတြဲထားေသာ ဋ တို႔ကိုလည္း ထိခိုက္တတ္ေပသည္။ ထိုအခါ တတလင္းခ်ိတ္သည္ သူ၏ က်ယ္ျပန္႔ေသာ ၀န္းက်င္ကိုအားျပဳ၍ ျပန္ရပ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစား၏။ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ဋ မ်ား၏ အကူအညီကို ရယူ၏။

ဋ တို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းရိုင္းပင္းသေယာင္ ရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါေပၚမူတည္၍ တစ္ေယာက္ေပၚတစ္ေယာက္ တက္နင္းရန္လည္း ေခ်ာင္းေနတတ္ၾကေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဋ တို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းရိုးသားမႈကို မရရွိတတ္ေပ။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ကူညီေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြးေပါက္ကြဲႏိုင္ေသာ ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးကိုယ္စီ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကေလသည္။

ဋ တို႔သည္ သာမန္ေညာင္ညမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ အညတရမ်ားျဖစ္ေစ၊ သာမန္ေညာင္ညမ်ားျဖစ္ေစ ခ်ေရးရန္ စကားလံုးေလးလံုး လိုအပ္၏။ သို႔ေသာ္ ဋ မ်ားကိုမူ အကၡရာဗ်ည္းစဥ္ကို သိယံုျဖင့္ အလြယ္တကူ ခ်ေရးႏိုင္ေပသည္။

လူအေတာ္မ်ားမ်ားတို႔သည္ ဋ မ်ားကို အလိုမရွိၾကေပ။ သို႔ေသာ္ ထိုလူတို႔သည္ ဋ မ်ားကို တတလင္းခ်ိတ္ မွန္းလည္း မသိၾကေပ။ ထိုသည္ကပင္ တတလင္းခ်ိတ္ တို႔အတြက္ အခြင့္အေရးေပါင္းမ်ားစြာ ရေလ၏။ ထိုသို႔ျဖင့္ပင္ လူမ်ားၾကားတြင္ ဋ တို႔ ရွင္သန္ၾကေလသည္။ ဋ ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိၾကေပသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ေလာကတြင္ ဋ မ်ားကို ေရွာင္ရွားရန္ ႀကိဳးစားသူမ်ား၊ တတလင္းခ်ိတ္ ျဖစ္ရန္ ႀကိဳးစားသူမ်ား၊ တတလင္းခ်ိတ္ ကို ေထာက္ခံသူမ်ားႏွင့္ ဋ မ်ားကို ဖယ္ရွားရန္ ႀကိဳးစားသူမ်ားျဖင့္ သိပ္စည္ပင္လွေပသည္။



ၾကယ္စစ္သည္
၈ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

ဘာမွ မသိတဲ့ေကာင္

ဘာမွ မသိတဲ့ေကာင္

အရပ္ကပိန္ပိန္
၀န္းက်င္က ေသးေသး
ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ေရးေနတဲ့ေကာင္။

ဟိုေနရာလည္း စပ္စပ္
ဒီေနရာလည္း စပ္စပ္
အရာရာတတ္သိခ်င္လြန္းလို႔
ငါးသိုင္းမ်ားၿပီး ဟင္းဟုန္ေနတဲ့ေကာင္။

ဟိုဟာလည္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္မတတ္
ဒီဟာလည္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္မတတ္
အင္မတန္လည္း ကပ္သတ္တဲ့ေကာင္။

အဲဒီေကာင္က
ေဆးေပါ့လိပ္က်ေတာ့ ႀကိဳက္တတ္ေသး
ဘီယာက်ေတာ့ ေသာက္တတ္ေသး
ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာျမင္ေတာ့ ေငးတတ္ေသး
သိလ်က္နဲ႔လည္း မိုက္တတ္ေသးတဲ့ေကာင္။

အဲဒီေကာင္က
ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းဆရာျဖစ္ခ်င္သတဲ့
ႀကီးလာေတာ့ အဂၤလိပ္စာေတာင္
I want to read. ေလာက္အသိနဲ႔
Dictionary လွန္ၿပီး ဘာသာျပန္ခ်င္ေသးသတဲ့။

အဲဒီေကာင္က
စတိဗ္ေဂ်ာ့နဲ႔လည္း စကားေျပာဖူးခ်င္ေသး
၀ါရင္းဘတ္ဖက္နဲ႔လည္း ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမႈအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခ်င္ေသး
ဘီလ္ဂိတ္ကိုေတာင္ သူေတြးဖူးတဲ့ေဆာ့၀ဲလ္တစ္ခုအေၾကာင္း ေျပာခ်င္ေသးသတဲ့။

အဲဒီေကာင္က
ေဘာလံုးအေၾကာင္းဆိုလည္း
နကန္းေလာက္သိၿပီး
ေမာ္ရင္ဟိုနဲ႔ ဘင္နီတဇ္ကို ေထာက္ခံသတဲ့
သူတို႔ ဒႆနကို ႀကိဳက္သတဲ့
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ညစာအတူစားဖူးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ေကာင္။

အဲဒီေကာင္က
စစ္တုရင္ဆိုရင္လည္း
2189 Rating ေလာက္နဲ႔
ဖစ္ရွာနဲ႔ ကားေပါ့ကို သနားသတဲ့
အလီခိုင္နဲ႔ ကားစပါးေရာ့ဗ္ကို ေလးစားသတဲ့
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ခရင္းနစ္ကိုေတာင္ စိမ္ေခၚခ်င္ေသးတယ္ဆိုတဲ့ေကာင္။

အဲဒီေကာင္က
ဂီတဆိုလည္း ခံစားဖို႔ေလာက္သိၿပီး
မိုက္ကယ္လမ္းကို ႀကိဳက္သတဲ့
ဒါေပမဲ့
က်န္တဲ့ အဂၤလိပ္သီခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို
ခံစားလို႔မရဘူးဆိုတဲ့ေကာင္
ခံစားမႈဟာ နားလည္မႈက မစီးဆင္းဘူးလို႔လည္း လက္ခံထားတဲ့ေကာင္။

အဲဒီေကာင္က
မိသားစုကို သိပ္ခင္တြယ္သတဲ့
ေမြးခ်င္းေလးေယာက္မွာ
အငယ္ဆံုးျဖစ္ၿပီး
ညီ၊ ညီမေတြ သိပ္လိုခ်င္သတဲ့။

အဲဒီေကာင္က
ကိုယ္တိုင္စိတ္ညစ္သေလာက္
အနားကလူေတြကို
ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္သတဲ့။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ေပမယ့္
ႏိုင္ငံေရးေလာကကလူေတြကိုနားမလည္ဘူးတဲ့။

အဲဒီေကာင္က
ကဗ်ာဆိုရင္လည္း
ကႀကီးေရ က ေလာက္အသိနဲ႔
ရင္ထဲရွိသမွ်၊ မ်က္လံုးထဲျမင္သမွ်လည္း
ခ်ေရးခ်င္ေသးသတဲ့။
ကဗ်ာဆံုးေတာ့လည္း
ပုဒ္မခ်ရမွာအားနာတတ္ေသးသတဲ့။

အဲဒီေကာင္က
ေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ တို႔တိုင္းျပည္ကို ႀကိဳက္သတဲ့
မင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ သူ႕မွာတမ္းကို ႀကိဳက္သတဲ့
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရဲ႕ လူႀကိဳက္နည္းတဲ့ေကာင္ကို ႀကိဳက္သတဲ့
လွသန္းရဲ႕ အာရွတိုက္ရဲ႕တစ္ေနရာကို ႀကိဳက္သတဲ့
မိုးဃ္ေဇာ္ရဲ႕ သားေခ်ာ့ေတးကို ႀကိဳက္သတဲ့
တာရာမင္းေ၀ရဲ႕ မီးေတာက္ရစ္သမ္ကို ႀကိဳက္သတဲ့
ေရႊဘုန္းလူရဲ႕ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ကို ႀကိဳက္သတဲ့
စိုင္း၀င္းျမင့္ရဲ႕ မိသားစုကို ႀကိဳက္သတဲ့
အဲဒီဆရာေတြရဲ႕
ကဗ်ာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားကို ႀကိဳက္ေပမယ့္
အဲဒီကဗ်ာေတြကိုေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာကို ႀကိဳက္သတဲ့။

ဒီလိုနဲ႔
လူ႕သက္တမ္းရဲ႕ သုံးပုံတစ္ပုံေရာက္ေတာ့
ဒီပုံျပင္မွာ
မယံုရဆံုးသူဟာ
သူကိုယ္တိုင္ပဲ ျဖစ္ေနခဲ့။

အဲဒီေကာင္က
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရြဲ႕ခ်င္သတဲ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခနဲ႔ခ်င္သတဲ့။

အဲဒီလိုနဲ႔
ဒီကဗ်ာကို သူေရးခဲ့
သူဟာ ဘာမွမသိပါဘူးတဲ့
သူ႕မွာ ဘာမွ မရွိပါဘူးတဲ့
ဘာမွမသိပါဘူးတဲ့
ဘာမွမရွိပါဘူးတဲ့

အဲဒီလိုဆိုရင္းနဲ႔ပဲ
ဘာမွမသိတဲ့ေကာင္ဟာ
ဘာမွမရွိတဲ့ဘ၀မွာ
ရွိဖူးခဲ့
မရွိဖူးခဲ့
ေနဖူးခဲ့
ေနေနခဲ့
ေသေနခဲ့။

မင္းသိုက္ထြန္း
၇ ဇြန္ ၂၀၁၃။