စာေပအႏုပညာ

Saturday, June 8, 2013

ၾကယ္စစ္သည္

ၾကယ္စစ္သည္

အဲဒီစာမ်က္ႏွာကို
လိုအပ္ရင္ ေက်ာ္သြားၿပီး၊
မလိုအပ္ရင္ ၿဖဲဆုတ္ပစ္လိုက္ပါ။

ၾကယ္စစ္သည္ - ၈ ဇြန္ ၂၀၁၃

ဒီကဗ်ာကို ေလးပတ္/က္နဲ႔ အဆံုးသတ္လိုက္တယ္

ဒီကဗ်ာကို ေလးပတ္/က္နဲ႔ အဆံုးသတ္လိုက္တယ္

စိတ္ေပၚ အရိပ္ထိုး/မိုးက်ေနတယ္လို႔ ထင္တာလည္း၊ စိတ္ပဲ။
အေခ်ာေတြကို ၾကမ္း ပစ္ ၾကၿပီး
အၾကမ္းေတြကို ေခ်ာပစ္ေနတဲ့ စိတၱဇ
နံရံဟာ အေတြးေတြကို ေဖာက္ခြဲပစ္လိုက္တယ္။
Sick ပဲ။
စိတ္ေတြကို ခြဲတယ္။ သူလည္း အဆိပ္ပဲ။ အ ေနတဲ့ စိတ္ပဲ။
ငါတို႔ ပုံရိပ္ေတြ တစ္ေရးအိပ္ေနလား။ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ပဲ။ ဒါမွမဟုတ္
ခက္ေနတဲ့ စိတ္ပဲ။ ခပ္မဆိတ္ေနလိုက္တယ္။
ဘယ္အကိုင္းအခက္မွာ နားမလဲ။ အဲဒီစိတ္ေတြကို
တိတ္ေခြရစ္သလို ရစ္၊ မလိုတာေက်ာ္ပစ္ဖို႔ စဥ္းစားရင္ေရာ။ ဆင္ဆာ
ထိခဲ့တဲ့ ကင္ဆာ။ အဲဒီ ကင္ဆာဟာ ဘ၀ေတြကို ခါးပစ္တယ္။
အန္/ေထြးထုတ္ ႏုတ္ႏုတ္စဥ္းပစ္တယ္။ ခြဲထြက္သြားတဲ့ လမ္းမေတြဟာ
ငါ့ေခါင္းေပၚမွာ စီးနင္းလိုက္ပါလာတယ္။ ေန႔လည္ခင္းပဲ။ ဟုတ္တယ္။ ေန႔လည္ခင္းပဲ။
ဆီးႏွင္းေတာ့ ဘယ္ရွိမလဲ။
ငါတို႔ရဲ႕ စိတ္ေတြကိုပဲ ခြဲမလား။ ၈မိုင္လမ္းဆံုကိုပဲ ခြဲရမလား။ ဒါမွမဟုတ္
ငါတို႔ရဲ႕ အေတြးေတြကိုပဲ ခြဲၾကမလား။ ေတြ႕ ဆံု ႀကံဳ ကြဲ။
ေတြ႕ၾကမယ္၊ ေတြးၾကမယ္။ ဆံုၾကမယ္။
ၿပီး
အဆံုးသတ္ၾကမယ္။ လမ္းဆံုဟာ လမ္း
ဆံုး/လမ္းခြဲမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေတြ ဆိုမလဲ။ လူးလြန္႔ပ်ံသန္းေနတဲ့ ျဖတ္လမ္းေတြမွာ စိတ္ေတြဟာ ဒဏ္ရာေတြ၊
ဖ်က္ရာေတြနဲ႔ တစ္ထပ္တည္း ကြဲလြဲေနတဲ့ ညေနခင္းတစ္ခုပဲ။ တိတ္ဆိတ္။
အဲဒီ ဂိတ္ကိုလည္း ငါတို႔ ျဖတ္ရဦးမယ္။ တစ္စံုတစ္ခုအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာကိုလည္း ျပရဦးမယ္။ ငါတို႔ဟာ
သူ႕ရဲ႕ ကႀကီး၊ သူ႕ရဲ႕
ခေခြး၊
ဘယ္သူက ဘယ္သူ႕အတြက္ ေ၀းမလဲ။ ေ၀း မ လဲ ။
Way လဲ ေ၀း။
လမ္းေၾကာင္းေတြ ေ၀း၊ ေၾကာင္းထားတဲ့လမ္းေတြ ေ၀း၊
ေ၀း ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို တူမီးေသနတ္ထဲ ယမ္းရိုက္သြင္းသလို ယံုၾကည္ရာ တစ္ခုခုထဲ
ရိုက္သြင္းၿပီး ပစ္ေပါက္ရိုက္ခြဲႏိုင္တယ္။ /ဆို
ဒါ ငါတို႔ ေအာင္ပြဲပဲ။
“ ေ၀းးးးးးး ” လို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ဟစ္ေအာ္ၾကတယ္။ ထပ္ေျပာမယ္။
“ ေ၀းးးးးးး ” လို႔
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ခုန္ေပါက္ ေအာ္ဟစ္ၾကတယ္။
လမ္းေတြေပၚမွာ ခုန္ေပါက္၊ စကားလံုးေတြ လမ္းေလ်ာက္ၾကမယ္။ ဒါဟာ ငါတို႔ဘ၀ပဲ။
ခဏ ခဏ ေပ်ာ္ရႊင္/ေၾကကြဲ။ ေၾကြလဲ။ ေၾကြအံကစားခြက္ထဲမွာ
လဲေလ်ာင္းၿပီး ငါတို႔ ခႏၶာေတြ ေ၀းေပမယ့္ အေ၀းေတြရဲ႕ ျပင္ပမွာ နီးစပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီ
မီးကလည္း ခဏခဏပ်က္တာပဲ။ ငါတို႔ေတြ
ဒီလိုပဲ စၿပီး၊ ဒီလိုပဲ ဖ်က္ပစ္လိုက္မယ္။ ဖ်က္ ပစ္ လိုက္ တယ္ ။
စိတ္/ဆိပ္ ေပါင္းမ်ားစြာဟာ ငါတို႔ရဲ႕ လက္တစ္ကမ္းမွာပဲ။ ငါတို႔ကိုယ္ ငါတို႔ ထမ္းမလား။
ငါတို႔ရဲ႕ ႏႈန္းက ငါတို႔ကို ထမ္းမလား။
လမ္းေပၚမွာပဲ စၿပီး၊ လမ္းေပၚမွာပဲ ဆံုးဖို႔ စပစ္လိုက္တယ္။

ေႏြရိပ္၊ ေက်ာက္စက္ေရ၊ ၾကယ္စစ္သည္ - ၇ ဇြန္ ၂၀၁၃

Sunday, June 2, 2013

စြယ္ေတာ္

စြယ္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ့္မွာ စုဘူးေလးတစ္လံုးရွိတယ္။
စြဲလန္းျခင္းေတြ ပစ္ထည့္
တိတ္ဆိတ္ခဲ့တာ ၾကာၿပီ။
ကၽြန္မမွာ စုဘူးေလးတစ္လံုးရွိတယ္။
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြ ပစ္ထည့္
စြဲလန္းခဲ့တာ ၾကာၿပီ။
သူ႕မွာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခုရွိတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေတာင္တက္လမ္းရွိတယ္။
သူ႕မွာ ေလွကားတစ္စင္းရွိတယ္။
ကၽြန္မမွာ ေျခဖ၀ါးတစ္စံုရွိတယ္။
ကၽြန္ေတာ္/ကၽြန္မတို႔ ရင္မခုန္တတ္ေတာ့တာ ၾကာၿပီ။

ၾကယ္စစ္သည္ - ၂၆ ေမ ၂၀၁၃

Friday, May 24, 2013

ကၽြန္မကိုသံုးသပ္ျခင္း

ကၽြန္မကိုသံုးသပ္ျခင္း

ကၽြန္မက ကဗ်ာေတြ စာေတြကို ႏွစ္သက္တယ္။
ဘယ္လုိစာေပအမ်ဳိးအစားမဆို ဖတ္တယ္။ အထူးသျဖင့္
ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တယ္။ ဟိုးအရင္
အဲခ်င္း၊ အိုင္ခ်င္း၊ တ်ာခ်င္းစတဲ့ ဂႏၶ၀င္ကဗ်ာေတြကအစ
Modern, Post Modern, Prose Poem, Post Post Modern,
Language Poetry … စတဲ့ ကဗ်ာအမ်ဳိးအစားေတြအထိ အကုန္ဖတ္တယ္။
ကၽြန္မက Realism ကို ပိုႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမဲ့
ကၽြန္မေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြမွာေတာ့ L.P ရဲ႕ အရိပ္အေငြ႕ေတြ ပါတတ္တယ္။
Post Modern ဘက္ကိုလည္းယိမ္းတတ္တယ္။ ဒါဟာ
ျပႆနာတစ္ခုလို႔ေတာ့ ကၽြန္မမထင္ပါဘူး။ ကၽြန္မက
ပုံသ႑ာန္တစ္ခုထဲ၀င္ပါေစဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ကဗ်ာမေရးဘူး။
ကၽြန္မေရးတဲ့ကဗ်ာေတြမွာ ကၽြန္မအေၾကာင္းလည္း ပါေကာင္းတယ္။
အျခားအေၾကာင္းအရာေတြလည္း ပါႏိုင္တယ္။ အလ်င္းသင့္သလို
ကၽြန္မေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြကို လူအခ်ဳိ႕က သတ္မွတ္ၾကတယ္။
ဒါက Modern
ဒါက Post Modern
ဒါက Prose Poem … စသျဖင့္ေပါ့။
ဒါလည္း ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္မက ကဗ်ာထဲမွာ ကဗ်ာပဲေရးတယ္။
ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ မေရးဘူး။
ကၽြန္မက Realism ကို ပိုႏွစ္သက္တယ္။ ဒါေပမဲ့
(ကၽြန္မနဲ႔ သိပ္မလိုက္ဘူး။
ကၽြန္မက ဘာသာစကားကဗ်ာေတြနဲ႔ ပိုအံ၀င္တယ္လို႔
ရင္းႏွီးသူတခ်ဳိ႕ကေျပာၾကတယ္။)
ဒါလည္း ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္မက ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္တယ္။
ကၽြန္မစိတ္ရဲ႕ အာဟာရအျဖစ္နဲ႔ ကဗ်ာေတြကိုဖတ္တယ္။
ကၽြန္မစိတ္ရဲ႕ ထြက္ေပါက္တစ္ခုအျဖစ္နဲ႔ ကဗ်ာေတြကိုေရးတယ္။
ကၽြန္မေရးတဲ့ကဗ်ာထဲမွာ ကၽြန္မပါခ်င္လည္းပါမယ္။
ပါခ်င္မွလည္းပါမယ္။
ကၽြန္မဟာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနသူလို႔ ထင္သူေတြ ရွိသလို
ကၽြန္မကဗ်ာေတြကို ႏွစ္သက္တန္ဖိုးထားသူေတြလည္းရွိတယ္။
(ဒါလည္း ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။)
တကယ္ေတာ့
ကၽြန္မဟာ ကၽြန္မပဲ ျဖစ္တယ္။
ကၽြန္မက ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြကို ခ်စ္တယ္။
ဘယ္လုိစာေပအမ်ဳိးအစားမဆို ႏွစ္သက္တယ္။
Realism ကို ပိုႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမဲ့
ကၽြန္မဟာ ကဗ်ာအမ်ဳိးအစားေတြကို
ေကာင္းေကာင္းမခြဲျခားတတ္သူတစ္ေယာက္သာျဖစ္တယ္။ ထို႔အတူ
ဘယ္လိုကဗ်ာအမ်ဳိးအစားမဆို ကၽြန္မခ်စ္တယ္။

<a></a>

မင္းသိုက္ထြန္း -21 May 2013 – 11:38 PM

ေကာင္းကင္ကမ္းစပ္

ေကာင္းကင္ကမ္းစပ္

ေျမျပင္ရဲ႕အျမင့္ထက္မွာ ပ်ံ၀ဲေနတဲ့ လိပ္ျပာေလးဟာ
ကိုသုညရဲ႕ မိလိပ္ျပာေလးျဖစ္မယ္
သူလည္း ေကာင္းကင္ကူးတတ္တယ္
တက္လိုက္၊ က်လိုက္၊ ျမင့္လိုက္၊ နိမ့္လိုက္၊
စီးလိုက္၊ ေမ်ာလိုက္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီလိပ္ျပာေလးနဲ႔အတူ ပါသြားတယ္

ကၽြန္ေတာ္က ေျမႀကီး
ကိုသုညစကားနဲ႔ဆို ေကာင္းကင္နဲ႔ အနီးဆံုးေကာင္ေပါ့
ေကာင္းကင္နဲ႔ အနီးဆံုးေယာင္ေဆာင္တဲ့ေကာင္ေပါ့
တိတ္ဆိတ္တယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာရင္းနဲ႔ ကိုသုညလည္း တိတ္ဆိတ္လာတယ္

မိလိပ္ျပာက အသံလည္းသာတယ္
သူသီခ်င္းဆိုတဲ့အခါ ပန္းကေလးေတြေတာင္ ေငးရတယ္တဲ့
သူ အဲဒီလိုေျပာေတာ့
ကၽြန္ေတာ္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္
ပန္းကေလးေတြလည္း ရယ္တတ္ရင္ ရယ္ၾကမွာပဲ
ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ ကိုသုညက စိတ္ဆိုးတယ္
သူစိတ္ဆိုးတာကလည္း ရယ္ရတာပဲ
မ်က္လႊာကိုဒိုင္းခနဲ ခ်
မနက္ျဖန္ ကဗ်ာရြတ္မျပေတာ့ဘူးတဲ့

ကိုသုညဟာရင့္က်တ္တဲ့ စိတ္ကိုပိုင္ဆိုင္သလို
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လုိလည္း ျဖဴစင္တယ္
လူေတြကိုလူလိုပဲ ျမင္ၿပီး
အပိုေတြပါလာရင္ မေခၚခ်င္ဘူးတဲ့

သူကအင္မတန္လည္း ေပ်ာ္တတ္တယ္
၀မ္းနည္း လြယ္တယ္
ခံစားမႈမ်ားစြာကို သယ္ထားတယ္
ေလးနက္မႈမ်ားစြာကို လြယ္ထားတယ္

သူကမိလိပ္ျပာကို ခ်စ္တယ္
ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တယ္
ကေလးငယ္ေတြကို ခ်စ္တယ္
ညီအစ္ကို/ေမာင္ႏွမေတြကို ခ်စ္တယ္
အဲဒီအခ်စ္ဟာ စိမ့္စမ္းေရလို ၾကည္လင္ေအးျမတယ္
ေရလိုပဲ အေရာင္အဆင္း မဲ့တယ္
ေက်ာက္စိုင္၊ေက်ာက္သားလုိပဲ ခိုင္ၿမဲတယ္

အဲဒီကိုသုညက
သူ႕ေမြးေန႔မွာ ကဗ်ာေတြပါတီေပး
ကဗ်ာေတြပဲ ေကၽြးေမြးမတဲ့

အဲဒီကိုသုညက
ေကာင္းကင္ႀကီးနဲ႔ ခပ္နီးနီးေနရတာထက္
ေျမျပင္ေပၚက ေပါ့ပါးလြတ္လပ္မႈကို ပိုႏွစ္သက္သတဲ့

အဲဒီကိုသုညက
စိတ္ဆိုးတဲ့အခါ ခ်ဥ္တတ္သလို
စိတ္ၾကည္တဲ့အခါလည္း ခ်ဥ္တတ္သတဲ့

အဲဒီကိုသုညရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္
ေကာင္းကင္ကမ္းစပ္ကို ေျမႀကီးေရးတယ္

တကယ္လို႔မ်ား
ကဗ်ာ ဖတ္သူ/နားေထာင္သူက
ဒီကဗ်ာကို ႏွစ္သက္ရင္
စကၠန္႕၃၀မွ် ၿငိမ္သက္ေပးပါ
အဲဒါဟာ
ေကာင္းကင္ကမ္းစပ္ကို ႀကိဳဆိုျခင္းလည္းျဖစ္တယ္
ေမာင္ေျမႀကီးကို အသိအမွတ္ျပဳျခင္းလည္းျဖစ္တယ္
ကဗ်ာဆရာကိုသုညအတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္လည္းျဖစ္တယ္

Credit- အမြန္မြန္း (သုညရြတ္မယ့္ကဗ်ာ)
အစ္မမြန္၏ေမြးေန႔အမွတ္တရ

ၾကယ္စစ္သည္ (၇ ေမ ၂၀၁၃)

Sunday, May 19, 2013

ေမာင္သီးသန္႔

ေမာင္သီးသန္႔

ကဗ်ာကလည္း ႏွစ္လံုး
လွသန္းကလည္း ႏွစ္လံုး
အဲဒီမွာ စ ေပမယ့္
ဘယ္ေတာ့မွ မဆံုးဘူး

ၾကယ္စစ္သည္ - ၁၉ ေမ ၂၀၁၃

Friday, May 17, 2013

ယုန္ကေလးသို႔ တမ္းခ်င္း

ယုန္ကေလးသို႔ တမ္းခ်င္း

ငါက လ၀န္းကိုမွ ထူးခတ္
ယုန္တစ္ေကာင္အတြက္နဲ႔
မုန္တိုင္းဆန္ဆန္ေန႔ရက္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ေနတာေပါ့ … ။

ယုန္ကေလးေရ …
ငါ့ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ အိပ္ပါ။
နံနက္ခင္းမွာေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ၿပံဳးပါ။
ငါရဲ႕ ပ်ဳိးခင္းထဲက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ သံုးေဆာင္ပါ။
နင့္ရဲ႕ ကြိကြိကြကြစကားသံေတြကို
ငါ နားေထာင္ေနခ်င္တယ္။
နင့္ရဲ႕ ယုန္သူငယ္ခ်င္းမေလးေတြအေၾကာင္း
နင္နဲ႔ လိပ္ကေလးေတြရဲ႕ ၿပိဳင္ပြဲအေၾကာင္း
နင့္ေနာက္ကိုတေကာက္ေကာက္လိုက္တတ္တဲ့ ယုန္ေကာင္ေလးအေၾကာင္း
နင္ေျပာျပမယ့္ ေထာင္ေသာင္းမကတဲ့ ေတာနက္ေတြအေၾကာင္း . . . . .

ယုန္ကေလးေရ …
ငါ့ မ်က္လံုးေတြကို ၾကည့္ပါ။
ေလးနက္စြာမွာထားခဲ့ခ်င္တာေတြကို နားေထာင္ပါ။
ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားပါ။

ငွက္ကေလးေတြကို ခ်စ္ပါ။
ကေလးသူငယ္ေတြကိုလည္း ခ်စ္ပါ။
လူႀကီးသူမေတြကို ရိုေသပါ။
ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို ျမတ္ႏိုးပါ။
ငါ့ကို သတိရတဲ့အခါ ကဗ်ာေတြစာေတြကို ဖတ္ပါ။

ဒီတစ္ရက္ ကုန္ဆံုးသြားရင္
ငါတို႔ ထပ္ေ၀းရဦးမယ္။
ဘယ္၍၊ ဘယ္မွ် အခ်ိန္ကာလဘယ္ေလာက္
ေတြးၿပီးေၾကာက္မေနပါနဲ႔။

ငါရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ပါ။
ငါ မွာခဲ့တာေတြကို မွတ္ပါ။
နင့္အနားမွာ ငါ့ကိုယ္ပြားေလးထားခဲ့သလုိေပါ့
ဒီကဗ်ာေလး ေရးေပးထားခဲ့မယ္ေလ။

ယုန္ကေလးေရ …

အဲဒီ့လိုေတြနဲ႔ ငါတို႔ ေ၀းေနရဆဲပဲ
အဲဒီ့လိုေတြနဲ႔ ငါတို႔ လြမ္းေနရဆဲပဲ
အဲဒီ့လိုေတြနဲ႔ ငါတို႔ ခ်စ္ေနၾကဆဲပါပဲ …

နင္က ပန္းတစ္ပြင့္
ငါက ခပ္လြင့္လြင့္ပန္းခ်ီကား
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ဆံုစည္းခြင့္ရမွာပါလိမ့္ … ။
နင့္အတြက္ ငါ့ရဲ႕ ႏွစ္သိမ့္ဖူးတဲ့ ကဗ်ာတိုေလး
ျပန္ေတြးလိုက္တိုင္း တၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႔
ပိုေဆြးလာသလုိပါပဲ။

ယုန္ကေလးေရ …
ေနမင္းကကမ္းေျခမွာ ေရဆင္းေသာက္ေနၿပီေလ
ဒီအခ်ိန္ဆို နင္ငါ့ကို လြမ္းေနေလာက္ေရာေပါ့
ငါလည္း နင့္လို ပါပဲေလ။
ျပကၡဒိန္ေတြကို ျခစ္ခ်လြန္းလို႔ ေဆာ့ပင္ေတြေတာင္ပြန္းကုန္ၿပီ
ေန႔ရက္ေတြကို ေရတြက္လြန္းလို႔ အခ်ိန္ကာလရဲ႕စကားတစ္ခြန္းမွာ
ငါ့ ကဗ်ာေလးအေရာင္ေတြ စြန္းကုန္ၿပီ။

ဘာလိုလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ေန႔ကိုကူးျပန္ၿပီေနာ္
ဘယ္အရာေတြမွ မထူးေပမယ့္
ေန၀န္းႀကီးက ငါတို႔နီးမယ့္ရက္ကို တစ္ရက္ကပ္ေပးသြားတယ္။

အဲဒ့ီလိုပါပဲ ယုန္ကေလးရယ္ …
အလြမ္းဆိုတာ
ကမၻာေျမႀကီးေလာက္ေတာ့ မတိမ္းေစာင္းပါဘူး။

နင့္အတြက္ ငါရည္စူးထားတဲ့
ပန္းတစ္ပြင့္ကို
အျခားတစ္ေယာက္ နမ္းခြင့္ရသြားသေလာက္လည္း
ငါ မေၾကာက္ပါဘူး။

၀င္ခဲ့မိတဲ့ အခန္းမွာ
လန္းလန္းဆန္းဆန္းပဲ အိပ္မယ္ေလ
အိမ္မက္ေတြက လြမ္းေနတာေတာ့ တစ္ပိုင္းေပါ့ … ။

ယုန္ကေလးေရ …
ငါတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ေကာင္းကင္မွာ
ေထာင္ေသာင္းမကတဲ့ တိမ္ဆိုင္တိမ္ခဲေတြက
အိမ္ေလးတစ္လံုး ေရးဆြဲေပးေနၾကတယ္။

ေလျပည္ေလညင္းေလးကလည္း
အဲဒီ့ သတင္းကို
ကမၻာ့ခ်စ္သူမ်ားအသင္းအထိ သယ္ေဆာင္လို႔
မွတ္တမ္းေရးထြင္းေပးသြားတယ္။

မုန္တိုင္းနဲ႔ပင္လယ္ဟာ အေဆြခင္ပြန္းမဟုတ္ေပမယ့္
သူ႔အလုပ္သူလုပ္ရင္း ရင္းႏွီးခဲ့ၾကသလိုေပါ့
အခ်စ္နဲ႔ အလြမ္းကိုခင္းက်င္းျပ
တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘ၀က
မေ၀းလွတဲ့တစ္ေန႔မွာ ညီမွ်ျခင္းက်ေတာ့မွာပါ ယုန္ကေလးရယ္ … ။

ငါလည္း နင့္ကို အရမ္းသတိရေနပါတယ္။
ငါေရးတဲ့ ကဗ်ာမွာနင့္အေၾကာင္းမပါလို႔ စိတ္ေကာက္တာကအစ
နင္မဟုတ္တဲ့ အျခားတစ္ေယာက္ကို ၾကည့္မိလို႔ စိတ္ဆိုးတာအလယ္
ငါ့ ရင္ခြင္မွာကေလးတစ္ေယာက္လုိ ပူဆာတတ္တာေတြအဆံုးေပါ့ … ။

အခုေတာ့လည္း . . .
နင္သံုးခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေလးေတြအားလံုးက
ငါ့ အိ္မ္မက္ေတြကိုတပ္လွန္႔
ျပန္မျဖန္႔ျဖစ္ေတာ့တဲ့
တမ္းတျခင္းမိုင္တိုင္ေတြနဲ႔ ခရီးဆန္႔ေနရတယ္။

ယုန္ကေလးေရ …
နင္ အရမ္းဆိုးတဲ့အခါ
ငါ ဖြဖြေလးရိုက္တတ္တဲ့ လက္ဖ၀ါးေလးအေၾကာင္းကို
အခုအခ်ိန္အထိလည္း ျပန္ေတြးလိုက္တိုင္း
ေႏြးေႏြးေထြးေထြးခံစားေနရတုန္းပါပဲ … ။

တစ္၀က္တစ္ပ်က္ ကာရန္ေတြရဲ႕အလြန္မွာ
ခံစားခ်က္ေတြကိုသြန္ခ်ေနမိေတာ့
ကဗ်ာေတြကမိုးလိုေစြတယ္ ယုန္ကေလးရယ္ … ။

အခုအခ်ိန္အထိလဲ
ငါကအလကၤာေတြနဲ႔လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ
ဘ၀ဆိုတဲ့ ႀကိဳး၀ိုင္းထဲမွာ မိုက္မဲေနတုန္းပါပဲ … ။

ယုန္ကေလးေရ …
အခုဆိုရင္
ၿမိဳ႕ေတြကတအားလင္းၿပီး
အိမ္ေတြကတအားေမွာင္ေနတယ္။

သံစဥ္ေၾကာင္ေနတဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္မွာ
ပဥၥလက္ဆန္ဆန္ တီးကြက္ဆန္းတစ္ခုရွိေနတယ္လို႔
လူေတြမသိတဲ့့ နီတိက်မ္းတစ္ခုမွာ
ငါ မွတ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေဆြးရိပ္သန္းေနတဲ့
အဲဒီ့ လက္ကြက္ဆန္းက
ငါတို႔ရဲ႕ အလြမ္းဇာတ္ကို အသက္သြင္း
ယုန္ကေလးတမ္းခ်င္းေတးသြားကို ဖန္ဆင္းျပေနတယ္။

ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မာတိကာမွာ
ဘယ္အရာေတြကမလွမပျဖစ္ေနသလဲ
ငါတို႔ ကိုယ္တိုင္လွဲက်င္းရင္း
လမင္းနဲ႔ အၿပံဳးခ်င္းဖလွယ္ၾကတာေပါ့။

သယ္လို႔ရတာ သယ္
ဖယ္စရာရွိတာ ဖယ္လို႔
အရာရာဟာတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္လို႔သတ္မွတ္
ျပန္ဆံုမယ့္ရက္ကိုေရတြက္ၾကတာေပါ့ ယုန္ကေလး . . . . .

ေရခဲရိုက္ထားတဲ့ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ
သတိရျခင္းရယ္၊ ငါ ရယ္ေလ
တမ္းတျခင္းေတြ ထုပ္ပိုးထားတဲ့
ရြဲ႕ရြဲ႕ေစာင္းေစာင္း ကဗ်ာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔
နင့္အတြက္ ဆုေတာင္းေပးေနတာ
ေကာင္းကင္ကလမင္းႀကီးေတာ့ သိတန္ေကာင္းပါရဲ႕ … ယုန္ကေလးရယ္

ေဟာင္းႏြမ္းသြားခဲ့တာ ေသခ်ာေပမယ့္
ဗီရိုထဲထည့္သိမ္းလို႔မရတဲ့ အမွတ္တရေတြအတြက္
အခ်ိန္ကာလဆိုတာႀကီးကလည္း ရက္စက္တယ္။

ငါ့ဘက္က ပ်က္ကြက္မႈေတြေၾကာင့္
ငါ့ရဲ႕ ကြယ္ရာက်မွ ၿပိဳက်တတ္တဲ့
နင့္ရဲ႕ မ်က္ရည္စက္ေတြအတြက္
သက္တန္႔ေရာင္ပု၀ါတစ္ထည္
ငါ ၀ယ္ထားတယ္ ယုန္ကေလး …

ေၾသာ္ … အေတြးေတြကကေျမာက္ကေျခာက္
ေတာေမွာက္သလိုပါပဲ
ဘာမွလဲမဟုတ္ဘူးဆိုေပမယ့္
အလကၤာေတြနဲ႔ လြမ္းေနရင္း
` ယုန္ကေလးသို႔ တမ္းခ်င္း ´ ဆိုတဲ့တစ္ပုဒ္ကိုနိဂံုးခ်ဳပ္
ဒီကဗ်ာနဲ႔ နင့္မ်က္ရည္ေတြကို
ငါ သုတ္ေပးခဲ့ပါရေစ ယုန္ကေလး . . . . . ။

ၾကယ္စစ္သည္